تركمانان سلجوقى بر ايران ، حكومت مستقلى نداشته و تنها به عنوان اميرزادگان و مقتدرين محلى در قسمتى از طبرستان و به‌قول ابن اسفنديار در كوهستانات باقى مانده بودند . چنان كه از اشارات امير كيكاوس در كتاب قابوسنامه مشهور است . پدرش « اسكندر » داراى دستگاه امارت بود ، ولى اين امارت بسيار ضعيف بوده است . امير عنصر المعالى سفرهايى به غزو هندوستان كرد و چند سالى هم در گنجه نزد امير ابو السوار شاه ورين فضل « فضلون » پادشاه شدوى به سر برد و مدتى را نيز در سفر حج گذرانيد و اينها همه دليل است بر آنكه از اشتغالات سلطنتى و مملكت‌دارى فارغ بود . به سبب آنكه همسر او دختر سلطان محمود غزنوى بود . وى مدت هشت سال در دستگاه « مودود » غزنوى زندگى كرد و گويا پس از سفر گنجه باز دوباره به دربار غزنويان برگشت . كتاب قابوسنامه را براى راهنمايى و پند فرزندش « گيلانشاه » نگاشته است . عنصر المعال مردى دانشمند و مطلع از غالب فنون عهد خود بود و همين وسعت اطلاع باعث شد كه بتواند در قابوسنامه در مباحث مختلف وارد شود و مقدمات غالب فنون را با بيانى ساده و روشن بيان كند . وفات عنصر المعال كيكاوس بن اسكندر در اواخر پنجم اتفاق افتاد . كيمريها ظاهرا از اقوام سكايى و آريايىنژاد كه از سواحل درياى آزف ، از راه قفقاز به حوالى فلات ايران هجوم آوردند و چون قومى جنگجو و يغماگر بودند ، در دنياى آن روزگار وحشت ايجاد كردند . كيمريها به سلطنت فريژيها ، در آسياى صغير خاتمه دادند . آشوربانيپال كيمريها را در گردنه‌هاى كيليكه شكست داد . كيمريان ( ؟ ) . نقش ظرف « پونتى » - اتروسكى ، اواسط قرن ششم ق . م . كپيه‌اى است از نقش ظرفى ساخت يونانيان و ممقدمتر . ( روى خود ظرف مخالفان صحرانشينان نيز نقش شده - ليديان سوار يا يونانيان كه نيزه به دست در حال تاختند ) . كيمون نام پيمانى است كه بين ايران و يونان در 449 ق . م . در عهد خشايارشا بسته شد . طبق آن پيمان يونان از جزيرهء قبرس صرفنظر كرد و ايران به شهرهاى يونانى آسياى صغير استقلال داخلى داد و كشتيهاى ايران مجاز به مسافرت به بنادر يونانى گرديدند . كينگو در اساطير بين النهرين ، فرماندهء نيروهاى « تيامت » عليه « مروخ » است . شوى دوم تيامت . كيوسيه شاخه‌اى از آل باوند . سلسلهء كيوسيه ، اصفهبدان و كينه خواريه را روى هم سلسله آل باوند يا باونديان